BURUNDUK- WIWIÓRKA SYBERYJSKA

BURUNDUK- WIWIÓRKA SYBERYJSKA
Dostępność: 1
Cena: 190,00zł
Ilość:  Do koszyka
BURUNDUK- WIWIÓRKA SYBERYJSKA

Burunduk jest niewielkim zwierzęciem (długość od czubka nosa do końca ogona wynosi 25cm, z czego na ogon przypada 18 cm; waga ok. 100-125g).

Długość życia sięga średnio 5-6 lat, w niewoli nawet do 10 (znany jest przypadek wiewiórki, która żyła 18 lat!). Posiada dość długi, puszysty ogon. Małe, zaokrąglone uszy. Bardzo chwytne i sprawne przednie łapy.

 

Burunduki w naturze są zwierzętami typowo dziennymi. Są bardzo aktywne i bardzo dokładnie patronują swoje terytoria.

Doskonale poruszają się po drzewach, krzewach, a ochronne umaszczenie pozwala ukryć się przed drapieżnikami.

W momentach odpoczynku przyjmują typową, „stróżującą” postawę tzw. stójkę.

W związku z tym, że burunduki zbierają pokarm wykształciły się u nich kieszenie policzkowe podobnie jak u chomików.
           

Jako zwierzę domowe burunduk jest bardzo przyjaznym i sympatycznym kompanem.  Kupując więcej niż jednego osobnika trzeba być przygotowanym na ewentualne i bardzo prawdopodobne agresywne zachowanie wobec siebie, niestety wtedy wiewiórki trzeba rozdzielić.

 

Burunduki są bardzo podatne na oswajanie, w związku z tym po okresie aklimatyzacji w nowym zbiorniku możemy pokusić się o próbę podania jakiegoś smakołyku.
Są bardzo łakome na larwy drewnojada lub orzeszki ziemne (łączy się to również z tym, że oba te produkty mają dużą zawartość tłuszczu i białka, więc są obierane jako świetna bomba kaloryczna na „trudniejsze czasy”). Stanowczo trzeba uważać na podawanie tego typu smakołyków, bo burunduki jak większość gryzoni są podatne na otłuszczenie.

W związku z tym, że w naturze zapadają w sen zimowy, zdarza się zimowanie również w hodowlach - panuje jednak opinia, że zimowane burunduki żyją krócej.
Można również wypuszczać burunduki poza klatkę, ale tylko w przypadku osobników oswojonych, aby późniejsze próby złapania nie stanowiły dla nich zbyt dużego stresu. Pomieszczenie, w którym mają biegać wiewiórki musi być odpowiednio zabezpieczone (niedostępne kable, pozamykane okna itp, uwaga też na inne domowe zwierzęta, jak psy, czy koty, które mogą zaatakować burunduka).

 

Klatka o minimalnych rozmiarach, aby zwierzę było w niej w miarę szczęśliwe to: 70x80x40. Należy skontrolować grubość i solidność prętów klatki (...). Nie powinny być malowane (zwierzątka obskubując farbę mogłyby się zatruć)". "Dobrze, jeśli pręty dochodzą aż do dna klatki, chroni to plastikową kuwetę przed ząbkami zwierzątka".

 

Podstawą diety burunduków jest mieszanka ziaren. W sklepach zoologicznych mamy ogromny wybór ogólnych mieszanek dla gryzoni jak i specjalistyczne mieszanki dla burunduków.

Należy uważać na dodatki owoców, są one jak najbardziej wskazane ale nie w zbyt dużych ilościach.

Jak napisałam wyżej wszystkie gryzonie mają skłonność do tycia dlatego starannie monitorujmy wygląd naszych zwierząt.

Świetnym dodatkiem do podstawowej diety są tak zwane suszki, czyli suszone liście różnych roślin.

 

Rozpoznanie płci jest proste. Dorosła samice ma dobrze widoczne sutki, a narządy płciowy i kloaka są położone blisko siebie. U samca odległość otworu moczowo-płciowego i odbytowego wynosi nawet 0,5cm. Jądra są wyraźnie widoczne.
Dojrzałość płciową osiągają w wieku 12 miesięcy. Do pierwszych godów dochodzi najczęściej na wiosnę. Ciąża trwa ok. miesiąca, a samica rodzi od 3 nawet do 10 młodych.

 

Młode rodzą się nagie, ślepe i głuche, z gniazda wychodzą po 1,5 miesiąca a po ok. 2 miesiącach można je oddzielić od matki (trzeba zwrócić uwagę czy maluchy samodzielnie przyjmują pokarm).

 

DOSTĘPNY SAMIEC

 

2012 © Sklep zoologiczny ZOO PIRANIAProjekt sklepu: www.2D.net.pl